รากฐานของสวนของเรา

15 กุมภาพันธ์ 1891 Sakuji Ohashi (Ohashi Sakuji / ฟาร์ม Ohashi รุ่นแรกซึ่งเพาะปลูกที่ดินนี้ในปัจจุบัน) เกิดที่จังหวัดฟุกุชิมะ จริงๆ แล้วครอบครัวโอฮาชิอพยพมาจากหมู่บ้านโอตะในจังหวัดฟุกุชิมะ ตอนนั้น (ประมาณปี พ.ศ. 2436) มีข่าวลือเรื่องการย้ายไปฮอกไกโดในหมู่บ้านโอตะ เขตฟุกุดาเตะ จังหวัดฟุกุชิมะ ในวันที่ 3 พฤษภาคม 1909 ซึ่งเป็นปีหลังจากที่ซากูจิเกิด ตระกูลโอฮาชิได้ละทิ้งบ้านเกิดที่คุ้นเคยและออกเดินทางสู่ฮอกไกโด ดินแดนที่ยังไม่มีใครสำรวจ
ครอบครัวนี้มุ่งหน้าไปยังเมืองอาซาฮิคาวะ ฮอกไกโดเป็นครั้งแรก
ฉันย้ายไปที่ฮิกาชิอาซาฮิคาวะ-โช เมืองอาซาฮิคาวะ ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของไดเซตสึซัง และเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในชื่อเปปัน ซากูจิใช้มือได้ดีมาก เขาจึงเริ่มสร้างวัดในอาซาฮิคาวะตั้งแต่อายุยังน้อย
จากนั้น เมื่อซากูจิอายุครบ 30 ปี (พ.ศ. 2488) เขาย้ายไปที่อาชิเบตสึ และเริ่มสร้างบ้านพักพนักงานสำหรับเหมืองถ่านหิน
หลังจากสิ้นสุดสงคราม ในปี 1945 รัฐบาลได้ซื้อที่ดินและเพาะปลูก สถานที่นั้นคือดินแดนของสวนเชอร์รี่โอฮาชิในปัจจุบัน

มาซารุ โอฮาชิ (ซารุ โอฮาชิ / ฟาร์มโอฮาชิรุ่นที่ 2 / ฟาร์มเชอร์รี่โอฮาชิรุ่นที่ 1) เกิดที่เมืองอาซาฮิคาวะเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2482 เขาเดินตามรอยเท้าของซาคุจิและทำงานอย่างหนักเพื่อปลูกลูกแพร์ แตง และองุ่นด้วยกัน คัตสึเก่งพอๆ กับซากูจิ เป็นคนทำงานหนักและยังถูกคนรอบข้างเรียกว่า “เครื่องจักรของมนุษย์” อีกด้วย
คัตสึแต่งงานกับโยชิโกะภรรยาของเขา เมื่อเขาอายุ 25 ปี (พ.ศ. 2511) เมื่อคัตสึแต่งงาน เขาได้ซื้อทุ่งใหม่ เพิ่มขนาดเป็นสองเท่า และเพิ่มพื้นที่เพาะปลูก
อย่างไรก็ตาม ความพยายามเหล่านั้นไม่เกิดผล และในปีเดียวกันนั้นพวกเขาก็แต่งงานกันและปีหลังจากนั้น องุ่นซึ่งกลายเป็นรายได้หลัก ประสบกับความล้มเหลวของพืชผลครั้งใหญ่ติดต่อกันสองปีเนื่องจากความเสียหายจากน้ำค้างแข็ง (ความเสียหายที่เกิดจากน้ำค้างแข็ง) หลังจากประสบความเสียหายจากน้ำค้างแข็งเป็นเวลาสองปี ซาคุจิ พ่อของเขาตระหนักดีว่าอนาคตของธุรกิจกำลังหยุดชะงัก นอกจากนี้ คัตสึยังได้แต่งงานและขยายพื้นที่ฟาร์มของเขา แต่ก็ไม่สามารถมีความหวังสำหรับอนาคตได้เนื่องจากภัยพิบัติที่เกิดขึ้นไม่นานหลังจากนั้น

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าองุ่นเกือบจะถูกทำลายเนื่องจากการเก็บเกี่ยวที่ไม่ดี แต่เถาวัลย์ป่าที่ปลูกไว้เป็นแนวบังลมสำหรับพืชผลต้นเชอร์รี่ เมื่อเห็นว่า __SEGT19__=” กำลังออกผลมากมาย คัตสึจึงเสนอให้ซาคุจิฟัง “” กำลังออกผลมากมาย คัตสึเสนอให้ซากูจิ “ลดองุ่นและปลูกเชอร์รี่” ฉันตัดสินใจทำสิ่งนี้
ซาคุจิที่ใช้เวลาหลายสิบปีในการปลูกองุ่นด้วยความเอาใจใส่ จะต้องเสียใจที่เห็นผลไม้ของเขาตัดออก คัตสึคงจะเป็นเรื่องยากมากเช่นกันที่จะต้องตัดเถาวัลย์ที่เขาเติบโตมาอย่างผูกพันโดยใช้เวลาในวัยเด็กเพื่อปลูกมันร่วมกับซากูจิ

นี่คัตสึ นิชิกิ (โฮมาเระ นิชิกิ) ประมาณ 20 ต้นอยู่ที่มุมหนึ่งของทุ่ง แต่จำนวนต้นคัตสึนิชิกิที่มาซารุปลูกเมื่อประมาณ 50 ปีที่แล้วลดลงเหลือประมาณ 10 ต้น ช่วงนี้ฤดูหนาวไม่ได้หนาวขนาดนั้น แต่ในอดีต ที่นี่ในอาชิเบ็ตสึ อุณหภูมิมักจะสูงถึง -30 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิลดลงเหลือประมาณครึ่งหนึ่งเนื่องจากความหนาวเย็น
แม้จะอยู่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ โฮจังคนนี้ก็คงรู้ความคิดของคัตสึ และแตกกิ่งก้านสาขาออกอย่างมีพลังมากกว่าคัตสึนิชิกิคนอื่นๆ และผลิตผลไม้แสนอร่อย ผลไม้มีขนาดไม่ใหญ่ แต่ทุกปีเราจะพอใจกับรสชาติที่เข้มข้นซึ่งมีความสมดุลระหว่างความเปรี้ยวและความหวาน
ในฟาร์มเชอร์รี่โอฮาชิ มีข้อความว่า “ในบรรดาการเก็บเชอร์รี่ 50 ชนิด เชอร์รี่โฮจังเหล่านี้รสชาติดีที่สุด!” มีพนักงานหลายคนพูดว่า

ฟาร์มโอฮาชิปลูกไม้ผลและผลไม้หลากหลายชนิดในอดีต แต่ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา เรามุ่งเน้นไปที่เชอร์รี่เพียงอย่างเดียว (*เมื่อเร็วๆ นี้ เราได้เริ่มปลูกไม้ผลอื่นๆ เพื่อขยายระยะเวลาการจ้างงาน) เมืองอาชิเบ็ตสึ ฮอกไกโดที่เราอาศัยอยู่ เป็นสถานที่ที่อบอุ่นมากในตอนกลางวัน และเย็นมากในตอนกลางคืน สภาพภูมิอากาศภายในประเทศที่เป็นเอกลักษณ์นี้เหมาะมากสำหรับการปลูกไม้ผล ทำให้สามารถปลูกผลไม้ที่มีปริมาณน้ำตาลสูงได้

การเพาะปลูกด้วยมือของซาคุจิรุ่นแรก และความพยายามของรุ่นที่สอง (ฟาร์มเชอร์รี่รุ่นแรก) มาซารุ ซึ่งยังคงขุดองุ่นและปลูกเชอร์รี่อย่างต่อเนื่อง และยังคงตั้งเป้าที่จะผลิตเชอร์รี่จริงและเกิดผล และในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 ฟาร์มเชอร์รี่โอฮาชิเป็นฟาร์มแห่งแรกในฮอกไกโดที่ชนะการประกวดเทคโนโลยีและการจัดการต้นไม้ผลไม้แห่งชาติครั้งที่ 7เราได้รับรางวัลสูงสุด ได้แก่ รางวัลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง
อะชิเบสึยังเป็นที่รู้จักในนาม “บ้านเกิดของดวงดาว” เพราะคุณสามารถเห็นดวงดาวที่สวยงามมากมายในตอนกลางคืน เชิญมาเยี่ยมชมอาชิเบตสึที่ซึ่งอากาศแจ่มใสและธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์
เราจะส่งมอบเชอร์รี่ที่เราปลูกด้วยความเอาใจใส่อย่างดีให้กับทุกคน